Uwagi o metodach czytania
Psychologiczne uwagi o metodach nauki czytania. Swoista trudność czytania dla dziecka polega na tym, iż musi ono kojarzyć ze słuchowymi elementami mowy (słowami, zgłoskami, literami) znaki pisarskie, które są kształtami nieprawidłowymi, "bezsensownymi", niełatwo uchwytnymi dla dziecka, przy czym jeszcze połączenie tych znaków z ich odpowiednikami głosowymi dokonuje się na podstawie zasad irracjonalnych. Z tego też właśnie względu nauka czytania, a także pisania, sprawiała nauczycielom zawsze dużo kłopotu, a zasady, na podstawie, których dokonywało się uczenie w tej dziedzinie, podlegały różnym zmianom1. Historycznie pierwszą jest tzw. syntetyczna metoda nauki czytania, polegająca na tym, iż dziecko uczy się czytać najpierw poszczególne litery, które później dopiero zostają łączone w zgłoski i słowa. Postępowano przy tym jeszcze w ten sposób, iż dziecko nie zaczynało uczyć się samego brzmienia, odpowiadającego poszczególnym literom, lecz nazw tych liter, które z ich brzmieniem nie pokrywały się dokładnie (np. "zet" jako nazwa litery "z").
Podobne strony: calling cards Rusztowania wtryskarki Psychologia czytelnictwa i nie tylko.